Thombii Natural
NatuurervaringenExcursiesVogels spotten
  • 19/04/2019
Het einde voor een begin



Even binnen gebleven. Geen uitstapjes in de natuur buiten de verplichte excursies bij de natuurgidsenopleiding van de IVN. De laatste naar de bruinvis-telefoon was leuk en heeft de herinnering dat ik daar nog eens met het gezin naartoe ga; mogelijk ook met Marloes en Peter.
De natuur in, alleen door een artikel rondom Oosterschelde-gevoel dat binnenkort in de Bevelanden wordt geplaatst. Daar kom ik op terug.
Ik heb mijn portfolio en eindopdracht ingeleverd bij de opleiding en het voelt alsof ik klaar ben daar. Nog wat lessen, een toets, presentatie van mijn adoptiegebied aan de hele groep, presentatie van de eindopdracht en dan zit de opleiding er op.
Nu is het koud en nat buiten met kleine oplevingen.
Ik werk weer, maar op therapeutische basis en maak mijn tijd vol tot mijn pensioen in oktober.
Ik heb even een dip in het leven; geen zin meer en geen energie.
Het begin van voorjaarsvermoeidheid of de laatste loodjes die te zwaar wegen?
Kortom ThombiiNatural.
Mijn natuur geeft aan dat ik mijn energie moet sparen en de vogels de vogels moet laten.
Afspraken, openstaande activiteiten, nieuwe initiatieven die in de grondverf staan, artikelen die er aan komen; dat alles zijn de stepping stones om deze maanden te overbruggen.
Ook zaken die vorig jaar zijn opgestart zoals excursies Middelplaten en Deltawacht, lonken in juli en augustus en helpen mij de winter door.
Positieve berichten zoals de medewerking van Rijkswaterstaat om excursies te kunnen geven op de Kattendijke Plaat laden mijn natuurbatterij op.

Na een jaar cursus komt weer dat gevoel naar boven wat bij mij overheerst en overheerst heeft bij alles wat ik heb gedaan. Een alertheid en een een soort allergie voor een toon die zeer irritant aanzwelt en uiteindelijk de toon zet. Een toon van “ dat kan niet”, een toon van ‘dat hoort niet’.
De toon die verwordt van “dat MOET niet zo” naar “dat MOET niet”.
Een klank van angst die via woorden tot hele zinnen worden gemaakt en uiteindelijk verhaal gaat halen op elke mening en actie die ik heb vorm gegeven.
Nu dus ook bij natuurkwesties; klimaatopwarming, milieu, vogelbescherming, bewaking van natuur-monumenten en de doem die ligt op elke bodem, plant, boom en elk dier van eencellige tot walvis-achtigen.
De constante waarschuwing, de dreigingen, de negatieve effecten op elementen, dieren en planten, de dood en uitroeing en de gevaren voor de natuur op elk vlak.
Je wordt er letterlijk mee dood gegooid.
In elk artikel, in elke nieuwsbrief, bij elke les en elke excursie overheerst de angst en de negativiteit.
Deze keer neem ik het niet meer serieus en ga daarover niet meer in gesprek.
De zandhonger in de Oosterschelde kan je ook positief bekijken en het een gevolg noemen van de ecologische omstandigheden, zoals elk ecosysteem; natuurlijk of onnatuurlijk.
De verandering in vogelpopulaties kan nieuwe soorten en nieuw gedrag opleveren en is een prachtig voorbeeld van de kracht der aanpassing.
Planten die verdwijnen en nieuwe biotopen die ontstaan waardoor vlinders en insecten hier komen die al jaren of nooit hier zijn gezien; wat een schoonheid.
Zeeuwse bossen die voor Oost-Nederlanders lachwekkend zijn, maar aantonen dat verandering van klimaat zelfs in dat kleine nederland plaatsvindt en zelfs normaal is; hoe boeiend kan een wisseling van weersomstandigheden dus zijn en dat zie je al als je reist van Nijmegen naar Vlissingen.
In mijn excursies laat ik de lichte kant zien en sta dus met mijn gezicht in de volle zon; zoals het hoort. Daar verheug ik mij op. Dat is de laatste Stepping Stone in ‘weer op pad te gaan’.
Ik heb regenkleding voor in de natuur besteld; want in elk klimaat, milieu, biotoop of ecosysteem is de natuur het waard om ervaren te worden en dat kan altijd comfortabel.

Februari 2019