Thombii Natural
NatuurervaringenExcursiesVogels spotten
  • 25/06/2018
T Haventje stilte voor de storm

Deze keer letterlijk stilte.
Geen mens, geen schelpen-stekers, geen campers, geen menselijke verontreiniging meer dan normaal.

Ja Irene, ik heb al behoorlijk wat boeken en krijg een nekhernia van alle boeken in mijn rugzak die nodig zijn om mijn gebiedje te inventariseren.
Focus op planten. Het is een stille tijd wat betreft vogels en ik word mij bewust in deze broedtijd der planten dat ik nog te weinig weet van bloemen.

Een artikel in Scheldestroom, een souvenier van de excursie naar de waterzuivering, gaat over schuine Willem, de maaier van zeedijken. Ik weet dat het nodig is en het is ons duidelijk gemaakt dat dit met zorg en aandacht gebeurt. Maar ik had de hoop om eindelijk eens wat planten te kunnen noemen. Deze waren echter met het gras letterlijk voor mijn voeten weg gemaaid door Willem. Een klein stukje was gespaard; aan het eind van mijn ronde vond ik daar Veldlathyrus in innige omhelzing met Vogelwikke naast Rode en Witte Klaver en Akkerdistel. Een ideale plek voor de vlinders die nu de vogelrijkdom aan het vervangen zijn. Als het maar beweging is, nietwaar de Bruijn?
Maar daar kom ik op het eind wel weer op terug.

Verder moest ik het doen met darmwier en blaaswier die wat futloos en uitgedroogd steeds vaker een decoratie vormden voor grappige en bijna kunstzinnige installaties van schelpen.
Met het weder opkomende tij van wanhoop dat ik toch een verkeerd gebied had geadopteerd, ondanks de immer positieve stem van een van mijn zoons die ‘ het lijkt niets maar er is veel ‘ predikt, ga ik nu toch echt proberen het gemak te omzeilen. Het gemak dat die vlezige plant binnen de invloedssfeer van overslaande golven, zeekraal moet zijn. Is er weinig te zien op het eerste gezicht dan doe je maar je best als er ‘iets’ te zien is.
En ja hoor, de moeite wordt beloond met een plek waar 3 vergelijkbare soorten staan en 1 van deze is duidelijk de zeekraal zoals ik deze ken uit de supermarkt. Ik had al de voldoening om Kustmelde te kunnen determineren maar nu hoopte ik op meer. De andere waar ik al eerder over was gestruikeld en waar ook de IVN-leiding met het grootste gemak “ zeekraal” van maakte, schatte ik in als Klein Schorrekruid. Maar na wanhopige twijfels moest ik de plantengids verwensen ondanks de aanbevelingen van Christien en hoopte ik voor 7 juli de Flora Zeelandica te kunnen gebruiken; dus wist ik met zekerheid alleen de Zeekraal te determineren.
Verder kwam er niet meer uit.
De politie zag op deze uitgestorven vlakte een oude man op zijn hurken bij de golfweringsmuur en dacht dat er iets niet klopte. Maar toen ze waren afgedaald en van dichtbij zagen dat mijn worsteling niets te maken had met drukte waar de witte papiertjes naar verwezen, verdwenen ze weer.
Daarna weerbarstig doorgegaan en de oh zo moeilijke grassen aangepakt: Stomp Kweldergras of Borstelgras en bijna zeker Zeekweekgras.
Nou zeker weten doe ik het allerminst, ook al hoop ik net als Peter dat ik een ‘speciaaltje’ heb ontdekt. Ik hoop dat ik door experts op de vingers wordt getikt. Maar 1 ding weet ik wel; met een tip gebaseerd op internetpagina’s red je het hier zeker niet.
Dat stelde mij in ieder geval gerust voor 7 juli 2018; ik ben niet zo’n type die het gemak opzoekt ( wel met andere dingen, agenten) of met grote zekerheid snel wil scoren.
Dat hield mij bezig toen ik verder ging. Onderweg kon ik mijn zelfvertrouwen weer opladen door mijn expertise weer te toetsen aan de aanwezige vogels; kokmeeuwen juveniel, kokmeeuwen 1-ste jaars en kokmeeuwen adult, allen in zomerkleed. Verder wulp, scholekster, tureluurs en 2 blauwe reigers. ( later bij mijn oorspronkelijk bedachte adoptiegebied de Deessche Watergang nog kluten, visdiefjes, zwarte ruiter, tureluurs en grauwe ganzen; de meesten met jongen).
Ik moest mijn ronde afmaken en dook nog even op de hanenkam die was overgebleven na de maaibeurt op de voet van de dijk. Daar nog even geworsteld met de Veldgids Nederlandse Flora en weer gemerkt hoe moeilijk in dit vind.
Maar ondertussen had ik mij gewaagd aan kust-, oeverplanten cq zoutminnende planten, grassen en vond ik het opmerkelijk dat lathyrus, in ieder geval die gele brem-achtige planten, klaver, wikke en akkerdistel vaak bij elkaar staan. In plaats van wanhoop en verwerping van determinering bij stilstaande wezens zoals bomen en planten, breidde ik mijn behoefte uit om deze braakliggende gronden te gaan onderzoeken ( metaforisch bedoeld).
Wat een kale vlakte toch kom opleveren en mij op 7 juli goed beslagen ten eis kon laten komen; ja Sebas, zoon van mij, je hebt gelijk.
Het was net zo lekker als de twee uur op de Middelplaten die ik deed als voorbereiding op 8 juli; mijn eerste echte excursie voor NatuurMonumenten.

“Zo stil in mij”; een mooi lied op deze zomerdag.

Maandag 25 juni 2018